Dat was wel weer even geleden inderdaad..... Na een heerlijk verblijf in Nederland tijdens de feestdagen vertrokken we afgelopen januari weer vol goede moed voor het volgende jaar Down Under.... En al blijft het een slap excuus... Na een jaar hier beneden is het allemaal niet zo nieuw meer! Dus er was weinig inspiratie van mijn kant. Sorry! Bovendien hebben we ook weer wat fijne visite over de vloer gehad... Dat is altijd weer genieten! Mijn zusje is wederom gekomen met haar gezin.. Onze vrienden John en Syl (die ook nog toevallig naast ons wo(o)n(d)en in Nederland) zijn geweest en mijn lieve moeder is ook komen kijken hoe wij hier vertoeven... Superfijn!! Een prachtige ervaring om mijn leven met hen te delen hier.... Onbetaalbaar!
Maar na alweer een half jaar in Gold Coast met de dagelijkse beslommeringen was het eindelijk tijd om eens met z'n 4en op vakantie te gaan! En daar zagen we allemaal erg naar uit! We waren wel een weekend naar Sydney geweest, wat super was trouwens, maar echt 'op vakantie' waren we al bijna 2 jaar niet geweest... (Hoewijl de eerste maanden hier verdacht veel weg hadden van vakantie en vaak nog steeds, maargoed) Na onze wensenlijst doorgekeken te hebben werd het Palm Cove, vlak boven Cairns... In noordelijk Queensland, nog steeds dezelfde staat dus! Maar aangezien het Great Barrier Reef al jaren erg hoog op mijn verlanglijst staat, was de keuze snel gemaakt! Het ging gebeuren!!
Na een vlucht van ruim 2 uur (onvoorstelbaar.... ik herhaal: nog steeds Queensland) kwamen we aan in Cairns. Nog ruim een half uur rijden (in een schitterende omgeving trouwens) kwamen we aan in Palm Cove. We hadden een fijn huisje vlak bij het strand... Maar ik stond uiteraard al te trappelen om een van mijn grootste wensen te zien uitkomen... Snorkelen in 't Reef.... De weersvooruitzichten waren mij goed gezind. De beste dag zou de dag erna zijn! Meteen gereserveerd! De volgende ochtend vertrokken we met veel zin naar de haven in Cairns. Nou ja Jules was wat minder enthousiast, maar dat kwam wellicht omdat hij in het gips zit (pols gebroken) waardoor snorkelen voor hem een NO GO was.... Zeer sneu, maar het was niet anders... Gelukkig was er voor hem een 'submersible' (boot met glazen onderdek) en een underwater observatory. Genoeg te zien dus!
Met zo ongeveer 100 andere personen (het kleinst mogelijke gezelschap) gingen we met een Catamaran richting Marine World in 'the Outer Reef'. Een tochtje van bijna 2 uur.... Voor ons niet zo'n probleem, wel voor de andere plm 60 personen die kotsend over de reling hingen... Sommigen zagen echt groen! Vreemd gegeven, zee ziekte... Gelukkig hebben wij daar geen last van gehad.. Het kon mij niet snel genoeg gaan... (dat gold denk ik ook voor de spugende reisgenoten) In gedachten stelde ik me van alles voor, maar herhaalde vooral in mezelf "Jans, het is geen 'Finding Nemo', het is vast mooi, maar roze zeeanemonen met oranje visjes in azuurblauw water ga je niet zien"
Maar mooi is het, zonder enige twijfel.... De variatie in koraal, de vissen, het bijzondere leven in de zee... Het is echt een andere wereld! Geweldige ervaring! Uiteraard is het een beperkt gedeelte wat opengesteld is voor toerisme, maar het geeft wel weer hoe mooi een koraalrif is, maar vooral, hoe kwetsbaar. Want het werd ons meermaals op het hart gedrukt: "Blijf van het koraal af! Kijken mag, aanraken niet! En ga er niet op zitten/staan/hangen, respecteer The Reef" En daar zie je dus waar het mis gaat.....
Tijdens onze snorkeltocht zie ik mensen staan op het koraal... zitten op het koraal... "Ja leuk voor de foto!" met hun flippers (wellicht niet met opzet) stukken koraal weg trappen.... Ik zucht... Rond het middaguur werd er lunch geserveerd, met papier servetten. Ik dacht nog, is dat nou echt nodig?!? In no-time ligt het ponton vol met gebruikte servetten, In een verwoede poging enkele in de prullenbak te gooien kijkt een medewerker me dankbaar aan. En naast servetten vond ik nog prijskaartjes, lege plastic zakjes, lege verpakkingen. Er was geen beginnen aan. En dat allemaal op open zee....
Toen Teun en ik tijdens onze 4e en laatste snorkeltocht hand in hand het Reef bekeken kneep hij in mn hand en wees.... Ik zag niet meteen waarnaar. Maar na even turen zag ik het ook. Een servet... dwarrelend in het Great Barrier Reef. Ik keek naar mn zoon die zijn duim naar beneden stak en ik zucht weer.... Hier gaat het mis, we maken alles kapot, waarom in godsnaam? Dan blijkt mijn snorkel van binnenuit ineens niet waterdicht. Het is zo erg om te zien hoe de mensheid omgaat met onze prachtige natuur... Verschrikkelijk...
Tijdens onze terugvlucht naar 'Goldie' vliegen we over het Reef... En zie ik meerdere prachtige riffen in azuurblauwe zee zonder boten, pontons en snorkelende mensen... En ik denk bij mezelf; "Daar zijn vast roze zeeanemonen, met oranje visjes die een blauw-geel vriendinntje hebben".... Ik zal ze waarschijnlijk nooit te zien krijgen, maar dat is niet erg. Het is goed zo. Laat het Reef in alle rust bestaan, zodat het zo lang mogelijk door kan blijven groeien. Leven en laten leven!
Liefs, Jannes xxx
Geen opmerkingen:
Een reactie posten