Vandaag was het zover; Jules is aangevallen door een Magpie. Een deel van de ontgroening....
Een Magpie is een soort ekster, ik denk dat ze zelfs een slag groter zijn. Voor het grootste deel van het jaar heb je er weinig last van, behalve dat ze herrie maken en alles onder schijten.... Maar zo rondom de maand september wordt het een ander verhaal...
Toen we hier net woonde werd ik geconfronteerd met een paar vreemde verschijnselen... Zo zag ik mensen fietsen met een helm op. Dat is op zich niet vreemd, dat is hier voor iedereen verplicht (boete $150,- wanneer je helmloos fietst). Maar ik zag ook mensen die op hun helm tie-wraps gebonden hadden.... Hmmm... Wat zou daar het praktisch nut van zijn?
Ik zag ook (met name) kinderen met mutsen op hun bolletje voorzien van twee geborduurde ogen op de achterzijde.... Hmmm... Een voor mij onbekend fashion statement?
Ik ben er inmiddels achter.... de verrekte Magpie... Deze gevleugelde vrind is namelijk erg beschermend naar zijn nest. HEEL beschermend, wanneer je er onderdoor loopt/fietst, valt hij je ogenblikkelijk aan! Treffende woordkeuze, want hij gaat ook echt voor je ogen! Gelukkig worden die zelden geraakt, (oren daarentegen wel vaak naar het schijnt...) maar het is een akelige gedachte.... Vogels die je aanvallen en je ogen uit willen pikken, daar zouden ze een film van moeten maken! ;-)
Vandaar de tie-wraps, ter verdediging... vandaar de geborduurde ogen, om ze af te leiden van je echte ogen... Nu is het me allemaal helder....
Gelukkig kwam Jules ervan af met een klein sneetje in z'n hoofd... ik schat 1,5 mm, maar het deed wel echt KEI pijn!! (geboren man) Zijn cricket leraar had hem 'gered' door de tegen Jules te roepen dat hij op de grond moest gaan liggen met zn armen over zn hoofd.... Wijze les die hij niet snel zal vergeten! Maar toen.... Toen kwam het mooiste gedeelte van dit tafereel...
Alreeds in het klaslokaal vertelde Jules aan zijn leraar wat er gebeurd was. Nadat hij ervan verzekerd was dat er geen grote schade was aangebracht werd Jules medegedeeld dat hij daar maar aan moest wennen.... Z'n maat Angus keek de leraar even aan en richtte zich daarna tot Jules... "Heb je al gehoord van de 'drop-bears' Jules?" "Nee....." "Dat zijn vleesetende beren die in de boomtoppen wonen... Ze zijn familie van de koala's, maar dan heel agressief! Wanneer je onder een boom doorloopt omsingelen ze je... dan laten ze zich naar beneden vallen en bijten ze je...... Soms gaan er mensen dood.... Dat moet je ook aan je moeder vertellen hoor Jules! Vooral hier in Mudgeeraba zitten er best veel, toch Mr. Halloran?" Waarop leraar bevestigend antwoordt.... "Yes Jules, the're really mean and vicious..."
Wat zullen ze gelachen hebben met z'n tweeën, zo ook ik... nadat ik het hele verhaal in de auto te horen kreeg, ben ik het toch maar eens op gaan zoeken....
http://en.wikipedia.org/wiki/Drop_bear
Goeie grap Oz! Maar ik stuur Jules morgen naar school met een potje Vegemite met de mededeling aan de leraar en Angus dat ook zij het zwarte goedje maar onder hun oksels moeten smeren voor de zekerheid, ondanks hun Australisch accent!
Het enige waar Jules nu nog last van heeft is voorpret.... en is met een grote glimlach in slaap gevallen....
Jannes x
donderdag 11 september 2014
woensdag 2 juli 2014
Wonen op 'geleend' land....
Australië is een eiland... Zeg maar gerust een HEUL groot eiland... ik vermoed (weet het niet zeker) dat het bijna net zo groot is als Europa.... Een groot, geïsoleerd land... Met veel 'deficiencies'....
Australië is van origine geen westers land.... Toen de Engelsen en 'wij' hier een tig aantal jaren geleden voet aan wal zetten.... woonden hier enkel Aboriginals. Ik denk dat een soort 'neven en nichten' vanuit Papoea-Nieuw Guinea waren... Dat zijn dus de oorspronkelijke bewoners van dit immense eiland. Tenminste, daar ga ik van uit.... Ik ben er niet bij geweest...
De Aboriginals.. Dat is een zeer gevoelig onderwerp hier onder. Ze zijn er nog steeds, maar worden vaak niet meer gezien als 'oorspronkelijke bewoners'... Laatst hoorde ik een liedje op de radio wat ik plm 20 jaar geleden altijd uit volle borst meezong, maar totaal onwetend was vwb de strekking van de tekst... 'Beds are burning' van Midnight Oil...Wanneer ik het nu terug luister, schieten de tranen in m'n ogen..... Want OMG wat hebben die mensen veel moeten 'verstouwen' door ons westerlingen....
Natuurlijk zijn er problemen onder hen... Werkeloosheid, armoede, alcoholmisbruik, agressie.... In sommige steden geldt zelfs een alcohol-verbod voor de Aboriginals.... Omdat zij daardoor enorm agressief kunnen worden.. Maar echt.... Ze hebben ook veel verloren... HUN LAND!
Ze zijn er (gelukkig) nog, maar waar wij wonen zie je ze bijna niet.... Meer in Noord Australië vind je nog dorpen waar ze samen leven.... Daar heerst vooral veel armoede en criminaliteit.... Ik vind het zo treurig dat deze bevolkingsgroep zo lijdzaam heeft moeten ondergaan dat 'wij', westerlingen, hun land hebben ingepikt! Temeer omdat ik inmiddels begrepen heb er in de jaren '80 een verschrikkelijk fenomeen heeft plaatsgevonden hier... De zgn 'stolen generation'... De Australische regering had bedacht dat het wellicht 'goed' zou zijn wanneer Aboriginal kinderen ondergebracht zouden worden bij 'westerse' gezinnen.... Om een mix te creëren... Die kinderen werden dus weggehaald bij hun ouders, om op te groeien bij andere mensen, met een andere huidskleur, met andere gewoontes, andere geschiedenis... Om een gezonde mix te maken.. Hoe wreed is dat?!?!?
Gelukkig ziet onze generatie (50-) dat het echt een slechte keuze is geweest.... Zij schamen zich voor hetgeen die mensen is aangedaan... En spreken dat ook uit. Maar aan de andere kant spreek ik ook mensen van de andere generatie (65+) die ze blijven zien als (ik citeer, niet mijn woorden) "Vieze luie apen...." En willen niets horen van het feit dat zij eigenlijk de 'echte' Australiërs zijn....
Wij zijn allochtoon... en dat is in dit geval een fijn gegeven. Wij hoeven geen partij te kiezen, al zullen jullie 'tussen de regels door' wel weten wat 'mijn' partij is...
We wonen op 'geleend' land..... Maar hoe mooi de tekst ook is "The time has come.... A fact's a fact... It belongs to them... Let's give it back" Dat gaat niet gebeuren... Al vind ik het wel een mooi gezicht wanneer ik de jongens naar school breng, er boven het hoofdgebouw van school de Australische vlag wappert... Naast de Aboriginal vlag....
Let's never forget.....
Australië is van origine geen westers land.... Toen de Engelsen en 'wij' hier een tig aantal jaren geleden voet aan wal zetten.... woonden hier enkel Aboriginals. Ik denk dat een soort 'neven en nichten' vanuit Papoea-Nieuw Guinea waren... Dat zijn dus de oorspronkelijke bewoners van dit immense eiland. Tenminste, daar ga ik van uit.... Ik ben er niet bij geweest...
De Aboriginals.. Dat is een zeer gevoelig onderwerp hier onder. Ze zijn er nog steeds, maar worden vaak niet meer gezien als 'oorspronkelijke bewoners'... Laatst hoorde ik een liedje op de radio wat ik plm 20 jaar geleden altijd uit volle borst meezong, maar totaal onwetend was vwb de strekking van de tekst... 'Beds are burning' van Midnight Oil...Wanneer ik het nu terug luister, schieten de tranen in m'n ogen..... Want OMG wat hebben die mensen veel moeten 'verstouwen' door ons westerlingen....
Natuurlijk zijn er problemen onder hen... Werkeloosheid, armoede, alcoholmisbruik, agressie.... In sommige steden geldt zelfs een alcohol-verbod voor de Aboriginals.... Omdat zij daardoor enorm agressief kunnen worden.. Maar echt.... Ze hebben ook veel verloren... HUN LAND!
Ze zijn er (gelukkig) nog, maar waar wij wonen zie je ze bijna niet.... Meer in Noord Australië vind je nog dorpen waar ze samen leven.... Daar heerst vooral veel armoede en criminaliteit.... Ik vind het zo treurig dat deze bevolkingsgroep zo lijdzaam heeft moeten ondergaan dat 'wij', westerlingen, hun land hebben ingepikt! Temeer omdat ik inmiddels begrepen heb er in de jaren '80 een verschrikkelijk fenomeen heeft plaatsgevonden hier... De zgn 'stolen generation'... De Australische regering had bedacht dat het wellicht 'goed' zou zijn wanneer Aboriginal kinderen ondergebracht zouden worden bij 'westerse' gezinnen.... Om een mix te creëren... Die kinderen werden dus weggehaald bij hun ouders, om op te groeien bij andere mensen, met een andere huidskleur, met andere gewoontes, andere geschiedenis... Om een gezonde mix te maken.. Hoe wreed is dat?!?!?
Gelukkig ziet onze generatie (50-) dat het echt een slechte keuze is geweest.... Zij schamen zich voor hetgeen die mensen is aangedaan... En spreken dat ook uit. Maar aan de andere kant spreek ik ook mensen van de andere generatie (65+) die ze blijven zien als (ik citeer, niet mijn woorden) "Vieze luie apen...." En willen niets horen van het feit dat zij eigenlijk de 'echte' Australiërs zijn....
Wij zijn allochtoon... en dat is in dit geval een fijn gegeven. Wij hoeven geen partij te kiezen, al zullen jullie 'tussen de regels door' wel weten wat 'mijn' partij is...
We wonen op 'geleend' land..... Maar hoe mooi de tekst ook is "The time has come.... A fact's a fact... It belongs to them... Let's give it back" Dat gaat niet gebeuren... Al vind ik het wel een mooi gezicht wanneer ik de jongens naar school breng, er boven het hoofdgebouw van school de Australische vlag wappert... Naast de Aboriginal vlag....
Let's never forget.....
zaterdag 28 juni 2014
Wat ruist er door het struikgewas.....
Gold Coast is een van de meest oostelijke plekken in Oz.... Met een zeer fijn klimaat. Door meteorologen ook wel een sub-tropisch klimaat genoemd. Dat is niet vervelend kan ik u zeggen... Nu is het inmiddels winter. 's Nachts kan het rond het vriespunt zijn, maar rond 10 uur 's ochtends klimt het kwik alweer naar een graad of 17... En overdag kan het zomaar weer 24 graden zijn. Ik heb in NL zomers meegemaakt waar het kouder was.. Zomers hier zijn erg warm... 30+ dus... Dat is nog niet zo erg, maar de luchtvochtigheid is erg hoog. Eten bederft snel, je transpireert de hele dag, je haar krult alle kanten op, alle inspanningen vergen extra energie... Maar nee, ik klaag niet! Maar met een klimaat als dit kom je ook in contact met dier- en insectensoorten die we niet gewend zijn zeg maar...
De vogeltjes.... Dat is echt prachtig! Kaketoes, regenbooglorries, papegaaien, het vliegt hier allemaal! De eerste week maakte we woest foto's van al die beesten, maar dat bleek niet nodig te zijn... Aangezien we ze voeren, komen ze iedere dag terug! Ze wachten keurig op het hek tot ik ze eten geef... De Ibis... een vogel met een lange, kromme snavel... Toen ik m voor het eerst zag vond ik het zo'n mooi beest... Na 5,5 maand zijn ze nog steeds mooi, maar heb ik er al een stuk of 50 wegge-KKKSSSSTT... Zijn net duiven, vreten alles en schijten alles onder. Maar dan wel mooi.... ;-)
Koala's, kangoeroes, die zijn er ook. Al zie je ze weinig in het wild. De koala's slapen overdag en de kangoeroes zitten iets meer de binnenlanden in. We hebben het 1x meegemaakt dat de auto voor ons vol op de rem trapte om 2 jolly jumpers over te laten steken want nee, je wilt ze niet op je voorruit krijgen! Al gebeurt dat helaas vaak. Ze worden dan (wanneer ze nog leven althans) opgevangen in Sanctuariums. Vaak worden ze na herstel teruggeplaatst en soms ook niet. Hier even verderop dit zo'n opvang waar je ze kunt voeren en zelfs kunt knuffelen! Heel tam, heel bijzonder....
Dan de kleine diersoorten... de insecten... Die zijn hier vaak NIET klein helaas.... En sorry, maar ik HAAT ze! Ik kan moeilijk functioneren wetende, dat die kruipende engerds 'mogelijk' in de buurt kunnen zijn.... Ons huis in gelukkig 'gesprayd'. Alle insecten die toch binnen komen, ondanks het feit dat ALLE deuren dichtgehouden worden, leggen vrijwel meteen het loodje. Bij de een duurt het langer dan de ander... maar de reuze torren/kakkerlakken gaan op hun rug, hoe dan ook.... Eigenlijk is 1x per jaar sprayen afdoende, maar wij doen dat fijn 2x per jaar... Geen risico!!
Er is alleen 1 kruipsel die zich daar helaas niets van aantrekt... En dat is dan ook meteen de meest afschuwelijke... De huntsmanspider.... Dit gevalletje is zo groot als een volwassen hand, afgrijselijk lelijk en bloedsnel.... Hij maakt geen web, maar jaagt op zn prooi.... Ongevaarlijk voor de mens, eigenlijk zeer nuttig (eet torren/kakkerlakken/gekko's etc) maar toch.... Brrrrrrr.... We hebben er 2 gehad... Eentje onder de toiletbril... Jules zat erop en merkte dat er 'iets' aan zn billen kriebelde... keek.... kwam de kamer binnen gerend.... MMMMAAAAHAAAMM er zit een KEI grote spin in de weecee!!!!! K*T..... Gelukkig was hij in de pot gevallen en met 20x doorspoelen waren we weer gerust gesteld. De tweede zat in de studeerkamer.... Heb na veel pogingen hem zelf te grazen te nemen toch maar de buurman gehaald en constateerde dat hij inmiddels al was gaan hemelen... De spin dan bedoel ik... want buurman Bob is samen met buurman Eddy mijn spinnen-brigade! Helaas kruipen ze ook vaak in auto's, wat tot enorme ravages kan leiden! Ze verstoppen zich in de asbak, achter de benzineklep, onder de pedalen of onder de zonneklep... Stel je voor dat je op de snelweg zit en er valt zo'n gevaarte op je schoot!!!! Dat gebeurt!!! Of er kruipt er een via je been omhoog!!!! Ik wil het niet meemaken!!! Ik controleer dus altijd heel de auto voordat ik instap... iedere keer... Tot hilariteit van de mannen in onze straat... Laat ze maar lachen.....
Bijna alle spinnen zijn hier van flinke afmeting... Ik verafschuw ze! Er zijn gelukkig ook kleintjes... Maar juist die zijn zeer giftig! De white tail- en de redback spider zijn formaatje flinke kruisspin, maar een beet is zeer pijnlijk en kan, in uitzonderlijke gevallen, dodelijk zijn... Dus worden hier alle schoenen gecontroleerd voordat ze aangetrokken worden en bedden worden opengeslagen alvorens onder de lakens te kruipen....
Ja en slangen.... Tja, hoe vreemd ook, die doen me werkelijk niets.... Terwijl ik mn tanden poetste zag ik een paar weken terug een groene slang door de boom kruipen... Op 2 meter van ons slaapkamer-raam. Mooi vond ik dat! De brownsnake woont hier ook, een van de meest giftige slagen ter wereld. We hebben er ooit 1 gezien op straat... Onze buurvrouw kreeg er 1 op haar hoofd terwijl ze de deur opende... Dat lijkt me dan weer minder plezierig.... Maar echt, liever een slang dan een grote spin!!! Al heb ik het nummer van de snake-catcher toch maar opgeslagen in mn telefoon....
De mensen hier zijn ervan overtuigd dat ik eraan ga wennen... ik vrees van niet... Wellicht dat ik niet meer finaal in paniek schiet, maar wennen? Nee, dat kan ik me niet voorstellen.... Voordeel is wel dat de NLse huisspin ineens minder beangstigend zal zijn..... Alhoewel?
Jannes xxx
De vogeltjes.... Dat is echt prachtig! Kaketoes, regenbooglorries, papegaaien, het vliegt hier allemaal! De eerste week maakte we woest foto's van al die beesten, maar dat bleek niet nodig te zijn... Aangezien we ze voeren, komen ze iedere dag terug! Ze wachten keurig op het hek tot ik ze eten geef... De Ibis... een vogel met een lange, kromme snavel... Toen ik m voor het eerst zag vond ik het zo'n mooi beest... Na 5,5 maand zijn ze nog steeds mooi, maar heb ik er al een stuk of 50 wegge-KKKSSSSTT... Zijn net duiven, vreten alles en schijten alles onder. Maar dan wel mooi.... ;-)
Koala's, kangoeroes, die zijn er ook. Al zie je ze weinig in het wild. De koala's slapen overdag en de kangoeroes zitten iets meer de binnenlanden in. We hebben het 1x meegemaakt dat de auto voor ons vol op de rem trapte om 2 jolly jumpers over te laten steken want nee, je wilt ze niet op je voorruit krijgen! Al gebeurt dat helaas vaak. Ze worden dan (wanneer ze nog leven althans) opgevangen in Sanctuariums. Vaak worden ze na herstel teruggeplaatst en soms ook niet. Hier even verderop dit zo'n opvang waar je ze kunt voeren en zelfs kunt knuffelen! Heel tam, heel bijzonder....
Dan de kleine diersoorten... de insecten... Die zijn hier vaak NIET klein helaas.... En sorry, maar ik HAAT ze! Ik kan moeilijk functioneren wetende, dat die kruipende engerds 'mogelijk' in de buurt kunnen zijn.... Ons huis in gelukkig 'gesprayd'. Alle insecten die toch binnen komen, ondanks het feit dat ALLE deuren dichtgehouden worden, leggen vrijwel meteen het loodje. Bij de een duurt het langer dan de ander... maar de reuze torren/kakkerlakken gaan op hun rug, hoe dan ook.... Eigenlijk is 1x per jaar sprayen afdoende, maar wij doen dat fijn 2x per jaar... Geen risico!!
Er is alleen 1 kruipsel die zich daar helaas niets van aantrekt... En dat is dan ook meteen de meest afschuwelijke... De huntsmanspider.... Dit gevalletje is zo groot als een volwassen hand, afgrijselijk lelijk en bloedsnel.... Hij maakt geen web, maar jaagt op zn prooi.... Ongevaarlijk voor de mens, eigenlijk zeer nuttig (eet torren/kakkerlakken/gekko's etc) maar toch.... Brrrrrrr.... We hebben er 2 gehad... Eentje onder de toiletbril... Jules zat erop en merkte dat er 'iets' aan zn billen kriebelde... keek.... kwam de kamer binnen gerend.... MMMMAAAAHAAAMM er zit een KEI grote spin in de weecee!!!!! K*T..... Gelukkig was hij in de pot gevallen en met 20x doorspoelen waren we weer gerust gesteld. De tweede zat in de studeerkamer.... Heb na veel pogingen hem zelf te grazen te nemen toch maar de buurman gehaald en constateerde dat hij inmiddels al was gaan hemelen... De spin dan bedoel ik... want buurman Bob is samen met buurman Eddy mijn spinnen-brigade! Helaas kruipen ze ook vaak in auto's, wat tot enorme ravages kan leiden! Ze verstoppen zich in de asbak, achter de benzineklep, onder de pedalen of onder de zonneklep... Stel je voor dat je op de snelweg zit en er valt zo'n gevaarte op je schoot!!!! Dat gebeurt!!! Of er kruipt er een via je been omhoog!!!! Ik wil het niet meemaken!!! Ik controleer dus altijd heel de auto voordat ik instap... iedere keer... Tot hilariteit van de mannen in onze straat... Laat ze maar lachen.....
Bijna alle spinnen zijn hier van flinke afmeting... Ik verafschuw ze! Er zijn gelukkig ook kleintjes... Maar juist die zijn zeer giftig! De white tail- en de redback spider zijn formaatje flinke kruisspin, maar een beet is zeer pijnlijk en kan, in uitzonderlijke gevallen, dodelijk zijn... Dus worden hier alle schoenen gecontroleerd voordat ze aangetrokken worden en bedden worden opengeslagen alvorens onder de lakens te kruipen....
Ja en slangen.... Tja, hoe vreemd ook, die doen me werkelijk niets.... Terwijl ik mn tanden poetste zag ik een paar weken terug een groene slang door de boom kruipen... Op 2 meter van ons slaapkamer-raam. Mooi vond ik dat! De brownsnake woont hier ook, een van de meest giftige slagen ter wereld. We hebben er ooit 1 gezien op straat... Onze buurvrouw kreeg er 1 op haar hoofd terwijl ze de deur opende... Dat lijkt me dan weer minder plezierig.... Maar echt, liever een slang dan een grote spin!!! Al heb ik het nummer van de snake-catcher toch maar opgeslagen in mn telefoon....
De mensen hier zijn ervan overtuigd dat ik eraan ga wennen... ik vrees van niet... Wellicht dat ik niet meer finaal in paniek schiet, maar wennen? Nee, dat kan ik me niet voorstellen.... Voordeel is wel dat de NLse huisspin ineens minder beangstigend zal zijn..... Alhoewel?
Jannes xxx
maandag 2 juni 2014
Waar is het feestje? Hier is het feestje!!!
De afgelopen paar maanden hebben voor mij in het teken gestaan van het 'opbouwen van sociale contacten'. Dat is nodig, want ik mis mijn contacten in Nederland soms ontzettend. Ik ben nu eenmaal een persoon die graag mensen om zich heen heeft en na bijna 5 maanden beginnen die mannen Verhaeren wel te vervelen ;-)
Nee zonder gekheid, Jacco is veel (lees: HEEL VEEL) van huis. Hij probeert de weekenden thuis te zijn maar daartussen reist hij door heel Australië en dat vergt tijd. Hoog tijd om mensen om me heen te 'verzamelen'!
Dat gaat in Australië redelijk gemakkelijk. Ik zeg met recht 'redelijk' want de mensen zijn hier erg vriendelijk, maar houden wel een gepaste afstand... zonder oppervlakkig te lijken. Dat is een kunst! Gelukkig heb ik een aantal dames ontmoet waarmee het erg goed klikt. Kopje koffie, ochtendwandelingen.... De meeste zitten in hetzelfde schuitje. Daarmee bedoel ik, die zijn onlangs ook naar Gold Coast verhuist, al dan niet vanuit het buitenland. Dat bindt. En dat is fijn....
Maar met sociale contacten krijg je ook meteen te maken met feestelijke gelegenheden.... En dan kom je op het terrein van do's and don'ts.... En dat blijkt op sommige gronden heel anders te gaan dan in Nederland! Zo is er natuurlijk de BBQ! Je ontkomt er hier niet aan..... Je bent altijd welkom! Met de mededeling, "bring a plate". Gelukkig had ik me van te voren ingelezen en was dus voorbereid... Want ik heb van anderen gehoord dat ze daadwerkelijk met borden en bestek zijn aangekomen. Onder het mom "Ze zullen niet veel serviesgoed hebben denk ik?!" Wat voor grote hilariteit zorgde.... Bring a plate wil dus zeggen dat je jezelf van voedsel moet voorzien.... En borden? Disposable plastics..... Daar sta je dan, met je borden... En zonder eten!
Een ander fenomeen is BYO oftewel Bring Your Own... Dan hebben ze het over drank. Je moet dus je eigen drank meenemen. Wanneer wij mensen te eten krijgen zeggen we dat niet, omdat dat niet in onze aard ligt. Toch komen ze allemaal standaard met een fles wijn, 6pack bier en een fles fris aanzetten. En dan begint het.... en dat is ingewikkeld.... Het is de ongeschreven regel dat je je eigen drank drinkt. Wanneer je een flesje bier uit de koelkast pakt wat je niet zelf hebt meegenomen wordt dat als ongepast ervaren in de meeste gevallen. Maar soms ook niet.... Wanneer mij gevraagd wordt wat ik wil drinken is dat 9 uit de 10 gevallen een glas wijn.... Dan moet je dus goed opletten wat de gastvrouw/-man schenkt. Is het je eigen wijn of die van hen? Is het de jouwe: dan blijf je daaruit drinken, is het een andere: dan maakt het niets uit.... Serieus.....
Het BYO motto bestaat hier ook in restaurants... Je gaat lekker uit eten en neemt je eigen wijn mee... Je betaalt een corck-fee (meestal rond de 3 dollar) voor het gebruik van de glazen.... Maar vaak ben je wel goedkoper uit... voor een fles huiswijn betaal je al snel een eurootje of 50.
En dan mijn laatste ervaring.... Het kinderfeestje! Ik ben er eerlijk gezegd niet voor in de wieg gelegd. Wellicht maakt dat van mij een minder leuke moeder, maar ik was altijd blij wanneer die voorbij waren! Ik kwam er dit jaar gemakkelijk vanaf, omdat ze pas net op school zaten. Afgelopen zaterdag was het zover; Teun was uitgenodigd voor een feestje. Hij kwam thuis met een gelikt kaartje dat hij mocht komen... Ze zouden gaan wandklimmen! Van 10:00 tot 13:00.... Daarbij ook meteen een contract wat ondertekend moest worden... Valt je kind te pletter, wij hebben geen verantwoordelijkheid! Gezellig... Bij het ontbijt zei ik nog: "Eet niet teveel, je krijgt straks ook nog taart" Little did I know.... Eenmaal aangekomen feliciteert Teun de jarige en geeft de envelop. Ik had al begrepen dat een kaart belangrijker is dan het cadeau... MAAR het cadeau budget moet wel rond de 20/25 dollar zijn (16 euro) Alle cadeaus worden op een stapel gelegd en de klim partij begint.... Naar een uurtje of wat komt Teun naar me toe (ik ben gebleven om het geheel te aanschouwen, leermomentje) "Ik heb best trek" Ja, wanneer komt die taart nou? Welnu, hier krijg je taart aan het einde van het feest.... Kwamen we achter. Toen ik een moeder vertelde dat we dat in NL aan het begin deden vroeg ze: "Wanneer weet je dan dat het feest is afgelopen?" Uhm... Wanneer je ze naar huis brengt? Duh... En dan de cadeaus.... Ik weet niet hoe het bij jullie gaat, maar bij ons vliegt het inpakpapier je om de oren.... Hier lezen ze eerst zorgvuldig de kaart, bedanken de gever voor de mooie kaart en dan wordt het cadeau voorzichtig uitgepakt.... Cultuur shock!!!
Maar al doende leert men..... De winter heeft inmiddels zijn intrede gedaan, dus de BBQ feestjes worden minder.... Wanneer de lente komt zullen we het allemaal beter begrijpen en als door de wol geverfde allochtonen feestjes gaan geven en ontvangen.... Maar drank staat hier altijd koud! Op zn Brabants!!!!
Liefs, Jannes xxx
Nee zonder gekheid, Jacco is veel (lees: HEEL VEEL) van huis. Hij probeert de weekenden thuis te zijn maar daartussen reist hij door heel Australië en dat vergt tijd. Hoog tijd om mensen om me heen te 'verzamelen'!
Dat gaat in Australië redelijk gemakkelijk. Ik zeg met recht 'redelijk' want de mensen zijn hier erg vriendelijk, maar houden wel een gepaste afstand... zonder oppervlakkig te lijken. Dat is een kunst! Gelukkig heb ik een aantal dames ontmoet waarmee het erg goed klikt. Kopje koffie, ochtendwandelingen.... De meeste zitten in hetzelfde schuitje. Daarmee bedoel ik, die zijn onlangs ook naar Gold Coast verhuist, al dan niet vanuit het buitenland. Dat bindt. En dat is fijn....
Maar met sociale contacten krijg je ook meteen te maken met feestelijke gelegenheden.... En dan kom je op het terrein van do's and don'ts.... En dat blijkt op sommige gronden heel anders te gaan dan in Nederland! Zo is er natuurlijk de BBQ! Je ontkomt er hier niet aan..... Je bent altijd welkom! Met de mededeling, "bring a plate". Gelukkig had ik me van te voren ingelezen en was dus voorbereid... Want ik heb van anderen gehoord dat ze daadwerkelijk met borden en bestek zijn aangekomen. Onder het mom "Ze zullen niet veel serviesgoed hebben denk ik?!" Wat voor grote hilariteit zorgde.... Bring a plate wil dus zeggen dat je jezelf van voedsel moet voorzien.... En borden? Disposable plastics..... Daar sta je dan, met je borden... En zonder eten!
Een ander fenomeen is BYO oftewel Bring Your Own... Dan hebben ze het over drank. Je moet dus je eigen drank meenemen. Wanneer wij mensen te eten krijgen zeggen we dat niet, omdat dat niet in onze aard ligt. Toch komen ze allemaal standaard met een fles wijn, 6pack bier en een fles fris aanzetten. En dan begint het.... en dat is ingewikkeld.... Het is de ongeschreven regel dat je je eigen drank drinkt. Wanneer je een flesje bier uit de koelkast pakt wat je niet zelf hebt meegenomen wordt dat als ongepast ervaren in de meeste gevallen. Maar soms ook niet.... Wanneer mij gevraagd wordt wat ik wil drinken is dat 9 uit de 10 gevallen een glas wijn.... Dan moet je dus goed opletten wat de gastvrouw/-man schenkt. Is het je eigen wijn of die van hen? Is het de jouwe: dan blijf je daaruit drinken, is het een andere: dan maakt het niets uit.... Serieus.....
Het BYO motto bestaat hier ook in restaurants... Je gaat lekker uit eten en neemt je eigen wijn mee... Je betaalt een corck-fee (meestal rond de 3 dollar) voor het gebruik van de glazen.... Maar vaak ben je wel goedkoper uit... voor een fles huiswijn betaal je al snel een eurootje of 50.
En dan mijn laatste ervaring.... Het kinderfeestje! Ik ben er eerlijk gezegd niet voor in de wieg gelegd. Wellicht maakt dat van mij een minder leuke moeder, maar ik was altijd blij wanneer die voorbij waren! Ik kwam er dit jaar gemakkelijk vanaf, omdat ze pas net op school zaten. Afgelopen zaterdag was het zover; Teun was uitgenodigd voor een feestje. Hij kwam thuis met een gelikt kaartje dat hij mocht komen... Ze zouden gaan wandklimmen! Van 10:00 tot 13:00.... Daarbij ook meteen een contract wat ondertekend moest worden... Valt je kind te pletter, wij hebben geen verantwoordelijkheid! Gezellig... Bij het ontbijt zei ik nog: "Eet niet teveel, je krijgt straks ook nog taart" Little did I know.... Eenmaal aangekomen feliciteert Teun de jarige en geeft de envelop. Ik had al begrepen dat een kaart belangrijker is dan het cadeau... MAAR het cadeau budget moet wel rond de 20/25 dollar zijn (16 euro) Alle cadeaus worden op een stapel gelegd en de klim partij begint.... Naar een uurtje of wat komt Teun naar me toe (ik ben gebleven om het geheel te aanschouwen, leermomentje) "Ik heb best trek" Ja, wanneer komt die taart nou? Welnu, hier krijg je taart aan het einde van het feest.... Kwamen we achter. Toen ik een moeder vertelde dat we dat in NL aan het begin deden vroeg ze: "Wanneer weet je dan dat het feest is afgelopen?" Uhm... Wanneer je ze naar huis brengt? Duh... En dan de cadeaus.... Ik weet niet hoe het bij jullie gaat, maar bij ons vliegt het inpakpapier je om de oren.... Hier lezen ze eerst zorgvuldig de kaart, bedanken de gever voor de mooie kaart en dan wordt het cadeau voorzichtig uitgepakt.... Cultuur shock!!!
Maar al doende leert men..... De winter heeft inmiddels zijn intrede gedaan, dus de BBQ feestjes worden minder.... Wanneer de lente komt zullen we het allemaal beter begrijpen en als door de wol geverfde allochtonen feestjes gaan geven en ontvangen.... Maar drank staat hier altijd koud! Op zn Brabants!!!!
Liefs, Jannes xxx
maandag 12 mei 2014
"Heimwee Naar Hagelslag"
Dat is de titel van het boek van Lotte Stegeman. We kregen het cadeau op ons afscheidsfeest december jl. Hagelslag.... Hagelslag? Nee, dat mis ik totaal niet! Het helpt ook dat het hier gewoon te koop is in de supermarkt, maar toch...
Heimwee.... Het is een vreemd gegeven. Ik kan me nog herinneren dat mijn lieve zusje daar vroeger veel last van had. Die werd lichamelijk ziek van de heimwee.... Konden we haar telkens weer ophalen van logeerpartijtjes. Maar die is uiteindelijk naar Hong Kong vertrokken, dus blijkbaar kun je erover heen groeien! Ik heb het nooit meegemaakt en ook nu heb ik er geen last van. Gelukkig maar, want dat zou best een eind vliegen zijn voor ons mam om me op te komen halen....
Heimwee nee.... in Australië (en dan in ons geval de Gold Coast) is het goed toeven zoals ze zeggen! En dan doel ik vooral op het klimaat! Vorige week was het 'koud'. Mensen liepen met jassen aan en hier en daar heb ik zelfs een muts gezien... Het was, houd je vast, 19 graden... Eerlijk is eerlijk, ik zat ook met skisokken op de bank, maar 's avonds koelde het af naar 9 graden. Dat is, zonder verwarming, best koel! Maar op afgelopen zondag liepen we 'gewoon' in korte broeken over het strand, zon en 25 graden.... in de herfst... Heerlijk! Daarnaast is het echt een avontuur om een nieuw bestaan op te bouwen in een ander land... Dat vergt tijd en energie, dus er is genoeg om handen om de heimwee op te vangen!
Missen.... Dat is iets anders... Missen, daar ben ik goed in! Ik mis veel, niet dat het mijn geluk in de weg staat, maar ik ben er daarentegen wel dagelijks mee bezig. Bovenaan staan uiteraard familie en vrienden. Die mis ik vaak.... Al ben ik ervan overtuigd dat zij het moeilijker hebben dan wij. Wij zijn niet gewend aan hun aanwezigheid hier, terwijl wij dat voor hen in Nederland (hoop ik) wel waren.... Lege stoeltjes in groep 4 en 6..... Een lege parkeerplaats in de straat (hoewel dat eerder als rijkdom ervaren zal worden)... Moederdag zonder je dochter en zoon.... Het is moeilijk...
Maar ook ik kan last hebben van dat gemis. Vooral wanneer Jacco weg is en ik 's avonds alleen op de bank zit mis ik mn sociale contacten uit Nederland. De gezellige klets, de discussies, de roddels... en gezien het tijdsverschil is dat moeilijk in te vullen! Gelukkig is er Skype, maar het blijft wennen om te kletsen met liefhebbenden voorzien van een glas wijn; terwijl zij net hun ontbijt weggekauwd hebben... Het helpt, maar het blijft moeilijk....
Daarna komen de alledaagse zaken waarvan je niet meteen zou denken dat je ze zou gaan missen... En al krijg ik wellicht de lachers op mijn hand, het is echt zo.... Zo mis ik bijvoorbeeld de schoolpleinmoeders. Aangezien hier iedereen met de auto gebracht en gehaald wordt spreek ik nauwelijks collega-moeders. Als een goed geoliede machine rijdt de sliert auto's op en neer en mensen komen de auto ook niet uit. Een soort Mac drive voor kinderburgers... Alleen de prijs is anders.... Ik mis het 'de stad ingaan op vrijdagavond' en toevallig allerlei bekenden tegenkomen om de week mee af te tanken.... Om vervolgens te laat en te tipsy naar huis te schommelen. (de kater mis ik niet overigens). Carnaval..... Koningsdag op het plein.....
Ik mis het feit dat mensen me kennen in het dagelijks leven.... Dat de bakker precies weet wat ik ga bestellen. Dat wanneer ik de Chinees bel en vraag: "Spreek ik met de mooiste chinees van NL?" Je als antwoord krijgt: "Zeg het maar schat!" Hier zouden ze me op laten nemen denk ik. De gesprekjes in de AH... Al kletsen ze hier ook.... maar dan meer uit beleefdheid. Of zouden ze werkelijk van iedereen willen weten "How their day has been so far?" Misschien is het wel een bevolkingsonderzoek! Weet ik veel....
En dan, voor de mensen die me een beetje kennen is dit geen verrassing. VOEDSEL! Al mag ik niet klagen, het eten is hier meer dan prima! Groot aanbod lekker vis en vlees, verse groenten EN mooi gepresenteerd.... Maar helaas geen bitterballen.... geen filet americain... geen kip-sate salade van Petra...... Dun gesneden brood (een snee brood meet hier wel een cm of 5)... een prima flesje wijn onder de 10 euro... Ik mis het.....
Maar gelukkig biedt Ozzie veel tegenhangers.... De ochtendwandelingen met 'nieuwe vrienden'.... Lekker langs het strand lopen, maar het draait uiteindelijk om de koffie die we onszelf als traktatie gunnen.... De natuur waar we zo van genieten (muv de uit de kluiten gewassen insecten)... De ontspannen manier waarop ze hier in het leven staan.... De rust, de ruimte...
Maar wat vooral veel goedmaakt is dat we als gezin zo enorm naar elkaar toegroeien. Niet dat we vreemden waren maar hier zijn we op onszelf aangewezen en dat is (onverwacht) heel fijn! Omdat we nauwelijks verplichtingen hebben doen we alles met elkaar.... Mensen die een dergelijk avontuur beleven, of beleeft hebben zullen het zeker herkennen....
Ik mis Nederland..... En daar is geen woord van gelogen.... Maar ik bedenk maar zo, over 7 maanden zit ik weer in het vliegtuig voor een maand vakantie.... En dan ga ik al dat gemis plankgas inhalen!!!
Liefs, Jannes xx
Heimwee.... Het is een vreemd gegeven. Ik kan me nog herinneren dat mijn lieve zusje daar vroeger veel last van had. Die werd lichamelijk ziek van de heimwee.... Konden we haar telkens weer ophalen van logeerpartijtjes. Maar die is uiteindelijk naar Hong Kong vertrokken, dus blijkbaar kun je erover heen groeien! Ik heb het nooit meegemaakt en ook nu heb ik er geen last van. Gelukkig maar, want dat zou best een eind vliegen zijn voor ons mam om me op te komen halen....
Heimwee nee.... in Australië (en dan in ons geval de Gold Coast) is het goed toeven zoals ze zeggen! En dan doel ik vooral op het klimaat! Vorige week was het 'koud'. Mensen liepen met jassen aan en hier en daar heb ik zelfs een muts gezien... Het was, houd je vast, 19 graden... Eerlijk is eerlijk, ik zat ook met skisokken op de bank, maar 's avonds koelde het af naar 9 graden. Dat is, zonder verwarming, best koel! Maar op afgelopen zondag liepen we 'gewoon' in korte broeken over het strand, zon en 25 graden.... in de herfst... Heerlijk! Daarnaast is het echt een avontuur om een nieuw bestaan op te bouwen in een ander land... Dat vergt tijd en energie, dus er is genoeg om handen om de heimwee op te vangen!
Missen.... Dat is iets anders... Missen, daar ben ik goed in! Ik mis veel, niet dat het mijn geluk in de weg staat, maar ik ben er daarentegen wel dagelijks mee bezig. Bovenaan staan uiteraard familie en vrienden. Die mis ik vaak.... Al ben ik ervan overtuigd dat zij het moeilijker hebben dan wij. Wij zijn niet gewend aan hun aanwezigheid hier, terwijl wij dat voor hen in Nederland (hoop ik) wel waren.... Lege stoeltjes in groep 4 en 6..... Een lege parkeerplaats in de straat (hoewel dat eerder als rijkdom ervaren zal worden)... Moederdag zonder je dochter en zoon.... Het is moeilijk...
Maar ook ik kan last hebben van dat gemis. Vooral wanneer Jacco weg is en ik 's avonds alleen op de bank zit mis ik mn sociale contacten uit Nederland. De gezellige klets, de discussies, de roddels... en gezien het tijdsverschil is dat moeilijk in te vullen! Gelukkig is er Skype, maar het blijft wennen om te kletsen met liefhebbenden voorzien van een glas wijn; terwijl zij net hun ontbijt weggekauwd hebben... Het helpt, maar het blijft moeilijk....
Daarna komen de alledaagse zaken waarvan je niet meteen zou denken dat je ze zou gaan missen... En al krijg ik wellicht de lachers op mijn hand, het is echt zo.... Zo mis ik bijvoorbeeld de schoolpleinmoeders. Aangezien hier iedereen met de auto gebracht en gehaald wordt spreek ik nauwelijks collega-moeders. Als een goed geoliede machine rijdt de sliert auto's op en neer en mensen komen de auto ook niet uit. Een soort Mac drive voor kinderburgers... Alleen de prijs is anders.... Ik mis het 'de stad ingaan op vrijdagavond' en toevallig allerlei bekenden tegenkomen om de week mee af te tanken.... Om vervolgens te laat en te tipsy naar huis te schommelen. (de kater mis ik niet overigens). Carnaval..... Koningsdag op het plein.....
Ik mis het feit dat mensen me kennen in het dagelijks leven.... Dat de bakker precies weet wat ik ga bestellen. Dat wanneer ik de Chinees bel en vraag: "Spreek ik met de mooiste chinees van NL?" Je als antwoord krijgt: "Zeg het maar schat!" Hier zouden ze me op laten nemen denk ik. De gesprekjes in de AH... Al kletsen ze hier ook.... maar dan meer uit beleefdheid. Of zouden ze werkelijk van iedereen willen weten "How their day has been so far?" Misschien is het wel een bevolkingsonderzoek! Weet ik veel....
En dan, voor de mensen die me een beetje kennen is dit geen verrassing. VOEDSEL! Al mag ik niet klagen, het eten is hier meer dan prima! Groot aanbod lekker vis en vlees, verse groenten EN mooi gepresenteerd.... Maar helaas geen bitterballen.... geen filet americain... geen kip-sate salade van Petra...... Dun gesneden brood (een snee brood meet hier wel een cm of 5)... een prima flesje wijn onder de 10 euro... Ik mis het.....
Maar gelukkig biedt Ozzie veel tegenhangers.... De ochtendwandelingen met 'nieuwe vrienden'.... Lekker langs het strand lopen, maar het draait uiteindelijk om de koffie die we onszelf als traktatie gunnen.... De natuur waar we zo van genieten (muv de uit de kluiten gewassen insecten)... De ontspannen manier waarop ze hier in het leven staan.... De rust, de ruimte...
Maar wat vooral veel goedmaakt is dat we als gezin zo enorm naar elkaar toegroeien. Niet dat we vreemden waren maar hier zijn we op onszelf aangewezen en dat is (onverwacht) heel fijn! Omdat we nauwelijks verplichtingen hebben doen we alles met elkaar.... Mensen die een dergelijk avontuur beleven, of beleeft hebben zullen het zeker herkennen....
Ik mis Nederland..... En daar is geen woord van gelogen.... Maar ik bedenk maar zo, over 7 maanden zit ik weer in het vliegtuig voor een maand vakantie.... En dan ga ik al dat gemis plankgas inhalen!!!
Liefs, Jannes xx
maandag 28 april 2014
Autorijden in Australie....
Hier in Australië rijden ze aan de linkerkant van de weg.... Dat is op zich niet zo'n opzienbarend nieuws, dat weten de meeste mensen wel. Dat het even wennen is, ook daarvan zullen jullie niet opkijken....Want ja, het stuur zit aan de andere kant, maar dat went heel snel! Alleen aan de juiste kant instappen heeft wel even geduurd. Gênant moment ook, je stapt de auto in en je staart naar het handschoenenkastje.... Mensen om je heen kijken je aan met zo'n blik: "Wat gaat die nou doen?" Dan maar net doen of je iets zoekt, maar je valt hoe dan ook finaal door de mand....
Wat na 3,5 maand nog steeds regelmatig voor moeilijkheden zorgt is het knipperlicht en de ruitenwisser. Die hendels zitten hier namelijk precies andersom.... *zucht* Dus wanneer ik weer eens met de ruitenwissers op volle snelheid de rotonde verlaat (strakblauwe lucht, 30 graden), hoor ik het ze al zeggen... "mainlander"
In het begin durfde ik de weg eigenlijk niet op. Ik voelde me net een 18-jarige die voor het eerst rijles kreeg! Ik ben echt serieus begonnen hier op 'ons' woonerf, rotondes rijden! Zonder noemenswaardig overig verkeer leer je daar ook niet veel van... Manlief ontpopte zich als rij-instructeur en heeft me al snel de weg opgestuurd. Nu wordt er in Nederland vaak gezegd dat de Australiërs erg vriendelijk en behulpzaam zijn en dat is over het algemeen ook echt zo, maar in het verkeer kom je ook wat minder coöperatieve inwoners tegen! Man man man, die claxon weten ze hier ook wel te vinden hoor! Vooral op rotondes (en die zijn er hier nogal wat....). En het liefst een aantal achter elkaar. De eerste maand vond ik die doodeng! Namelijk recht van de sterkste (lees:brutaalste) gaat daar op. Vooral niet twijfelen, gas geven! En ik denk dat de Aussies de richtingaanwijzer ook een onding vinden aan de rechterkant van het stuur, want aangeven waar je naar toe gaat?!? Why?!? Maar ook dat gaat gewoonte worden.... Al denk ik dat mn ruitenwissers sneller vervangen moeten worden..
Maar het gaat al aardig inmiddels..... Ook ik heb me de Aussie-rules al eigen gemaakt! Zo zou je zeggen dat op de snelweg de linkerbaan de langzame baan is en rechts de snelste. Nou nee dus... Hier pak je gewoon een baan en dat is dan 'your lane'. Je kunt dus aan alle kanten ingehaald worden en niemand die daar van opkijkt! Vooral de zgn Road Trains (ENORME vrachtwagens).... They own the road... Plempen vol gas aan alle kanten voorbij, maar die rijden ook zo'n lange afstanden, het zij ze vergeven.... Zij zorgen nauwelijks voor irritatie, daarentegen;
De nieuwe weggebruikers.... Dat is onder 'allochtonen' hier vaak het gesprek van de dag. Een rijbewijs halen in Australië gaat iets anders dan in Nederland. Er is een theorie examen en wanneer je dat haalt mag je met een 'L' op de auto deelnemen aan het verkeer, mits er een volwassene naast je zit... (Of zoals 'wij allochtonen' zeggen; 3 rondjes om de kerk met dronken Uncle Jack naast je). Daarvan moet een logboek worden bijgehouden en na (geloof ik) 250 uur mag je je 'L' verwisselen voor een 'P'. Je hebt rode en groene 'P'tjes... Ik weet het niet zeker maar volgens mij moet je 2 jaar met een rode P rijden en 1 met een groene... Je mag alleen rijden maar er zijn restricties vwb alcohol inname en snelheid.... Die PEETJES! Zo irritant! Zelfs ik krijg de neiging om te claxonneren maar probeer me maar in te houden.... Iedereen moet het leren.
Ze werken hier met een rijbewijs-puntensysteem, per overtreding worden er (naast de boete) punten van je rijbewijs afgehaald en op zon- en feestdagen; dubbele aftrek! Dat werkt heel goed.... Je begint met 12 punten en als die op zijn, jammer.... Zouden ze in NL ook moeten doen!
Maar de grootste irritatie voor mij zijn, ja hoe ga ik dit verwoorden..... Altijd gevaarlijk om een hele bevolkingsgroep te generaliseren... Laat ik het 'mensen van Oriëntaalse afkomst' noemen. Niet allemaal, maar vaak diegenen die in een auto rijden van een tonnetje of 3.... Werkelijk, ze geven nergens iets om! Ze kunnen bv op school met 1 auto de totale doorstroom blokkeren door de camion midden op de weg te parkeren en vrolijk hun nazaten in de klas op te gaan halen. En dan nog even kletsen met juf.... Of de auto in de breedte te parkeren waarbij ze 3 plekken bezetten om krassen te voorkomen... Met tot 10 tellen red ik dan soms even niet!
Rijden in Australië... Ik zeg eerlijk; ik zag er heel erg tegenop maar het is me al met al best meegevallen en die irritaties? Ik had ze vaker in Nederland! Maar aangezien hier zo'n relaxte sfeer heerst, komen ze harder binnen.... Dat is ook weer wennen.... *ZUCHT*
Jannes x
Wat na 3,5 maand nog steeds regelmatig voor moeilijkheden zorgt is het knipperlicht en de ruitenwisser. Die hendels zitten hier namelijk precies andersom.... *zucht* Dus wanneer ik weer eens met de ruitenwissers op volle snelheid de rotonde verlaat (strakblauwe lucht, 30 graden), hoor ik het ze al zeggen... "mainlander"
In het begin durfde ik de weg eigenlijk niet op. Ik voelde me net een 18-jarige die voor het eerst rijles kreeg! Ik ben echt serieus begonnen hier op 'ons' woonerf, rotondes rijden! Zonder noemenswaardig overig verkeer leer je daar ook niet veel van... Manlief ontpopte zich als rij-instructeur en heeft me al snel de weg opgestuurd. Nu wordt er in Nederland vaak gezegd dat de Australiërs erg vriendelijk en behulpzaam zijn en dat is over het algemeen ook echt zo, maar in het verkeer kom je ook wat minder coöperatieve inwoners tegen! Man man man, die claxon weten ze hier ook wel te vinden hoor! Vooral op rotondes (en die zijn er hier nogal wat....). En het liefst een aantal achter elkaar. De eerste maand vond ik die doodeng! Namelijk recht van de sterkste (lees:brutaalste) gaat daar op. Vooral niet twijfelen, gas geven! En ik denk dat de Aussies de richtingaanwijzer ook een onding vinden aan de rechterkant van het stuur, want aangeven waar je naar toe gaat?!? Why?!? Maar ook dat gaat gewoonte worden.... Al denk ik dat mn ruitenwissers sneller vervangen moeten worden..
Maar het gaat al aardig inmiddels..... Ook ik heb me de Aussie-rules al eigen gemaakt! Zo zou je zeggen dat op de snelweg de linkerbaan de langzame baan is en rechts de snelste. Nou nee dus... Hier pak je gewoon een baan en dat is dan 'your lane'. Je kunt dus aan alle kanten ingehaald worden en niemand die daar van opkijkt! Vooral de zgn Road Trains (ENORME vrachtwagens).... They own the road... Plempen vol gas aan alle kanten voorbij, maar die rijden ook zo'n lange afstanden, het zij ze vergeven.... Zij zorgen nauwelijks voor irritatie, daarentegen;
De nieuwe weggebruikers.... Dat is onder 'allochtonen' hier vaak het gesprek van de dag. Een rijbewijs halen in Australië gaat iets anders dan in Nederland. Er is een theorie examen en wanneer je dat haalt mag je met een 'L' op de auto deelnemen aan het verkeer, mits er een volwassene naast je zit... (Of zoals 'wij allochtonen' zeggen; 3 rondjes om de kerk met dronken Uncle Jack naast je). Daarvan moet een logboek worden bijgehouden en na (geloof ik) 250 uur mag je je 'L' verwisselen voor een 'P'. Je hebt rode en groene 'P'tjes... Ik weet het niet zeker maar volgens mij moet je 2 jaar met een rode P rijden en 1 met een groene... Je mag alleen rijden maar er zijn restricties vwb alcohol inname en snelheid.... Die PEETJES! Zo irritant! Zelfs ik krijg de neiging om te claxonneren maar probeer me maar in te houden.... Iedereen moet het leren.
Ze werken hier met een rijbewijs-puntensysteem, per overtreding worden er (naast de boete) punten van je rijbewijs afgehaald en op zon- en feestdagen; dubbele aftrek! Dat werkt heel goed.... Je begint met 12 punten en als die op zijn, jammer.... Zouden ze in NL ook moeten doen!
Maar de grootste irritatie voor mij zijn, ja hoe ga ik dit verwoorden..... Altijd gevaarlijk om een hele bevolkingsgroep te generaliseren... Laat ik het 'mensen van Oriëntaalse afkomst' noemen. Niet allemaal, maar vaak diegenen die in een auto rijden van een tonnetje of 3.... Werkelijk, ze geven nergens iets om! Ze kunnen bv op school met 1 auto de totale doorstroom blokkeren door de camion midden op de weg te parkeren en vrolijk hun nazaten in de klas op te gaan halen. En dan nog even kletsen met juf.... Of de auto in de breedte te parkeren waarbij ze 3 plekken bezetten om krassen te voorkomen... Met tot 10 tellen red ik dan soms even niet!
Rijden in Australië... Ik zeg eerlijk; ik zag er heel erg tegenop maar het is me al met al best meegevallen en die irritaties? Ik had ze vaker in Nederland! Maar aangezien hier zo'n relaxte sfeer heerst, komen ze harder binnen.... Dat is ook weer wennen.... *ZUCHT*
Jannes x
woensdag 26 maart 2014
D'n Australische mensch
Australiërs.... Ja, hoe zou ik ze het best kunnen omschrijven? Ik krijg meteen de drang om onze prachtige koningin te quoten.... "DE Australiër... bestaat niet"! En ik meen te denken (na ruim 2 maanden allochtoon te zijn hier) dat dat ook zo is....
Zo wonen wij in Queensland met Brisbane als 'hoofdstad'. Naast deze staat heb je nog New South Wales (die hebben Sydney), Victoria (die hebben Melbourne), West-Australië (die hebben Perth), Tasmanië (die hebben Hobart) en Zuid-Australië (die hebben Adelaide). DE hoofdstad Canberra is de op 6 (!) na grootste stad in Australië.... Da's vreemd kan je denken... Maar ik begin erachter te komen dat het ook gewoon een 'vreemd' land is!
Zo liggen de verhoudingen tussen de staten vaak gevoelig.... Een beetje het Nederland vs België verhaal. Iedere staat staat wel bekend om iets..... Zo heeft bijvoorbeeld New South Wales 'more queens than Queensland' (Sydney schijnt HET walhallah te zijn voor de homoseksuelen hier). De onderlinge staten pakken ook elke kans om elkaar te kakken te zetten... Vooral op Australia-day.
Zo ook Queensland... Queensland staat bekend om zijn 'eigenwijze' karakter. Alles wat de rest van Australië doet, doet Queensland 'lekker' niet. Zomer- en wintertijd? Doen 'wij' niet aan... Wat betekent dat wanneer we in de auto stappen en 15 minuten op de snelweg in zuidelijke richting rijden, de klok ineens 1 uur vooruit gaat... Tijdsverschil met Zuid-Australië, een half uur... Een HALF uur?!? Wie verzint dat?!? Nationale televisie-programma's? Hier beginnen ze standaard een minuut of 10 later.... Gewoon, omdat het kan...
De (meeste) mensen hier kan ik het best omschrijven als 'Hillbillies'. Ze rijden in een te grote pick-up met uitlaten op het dak.... Kleden zich... uhm... in alles wat lekker zit (kleur en kledingmaat is totaal onbelangrijk) en het hoeft ook echt niet te 'staan'. Ze zijn veelal getatoeëerd, niet geschoren, ongekamd en lastig te verstaan. Maar waar ze vooral goed in zijn is 'minding their own business'. Zo kan het gebeuren dat je bij de kassa staat bij de supermarkt de kassadame op haar gemak een heel recept geeft aan de dame voor je en dat deze dame, op haar gemak, nog de ontbrekende ingrediënten gaat halen. Niemand die daar wat van zegt. Da's wennen...
De dienstverlening hier is op het Nederlands niveau van 1981... Wifi, mobiele telefonie, bankzaken, verzekeringen, het is een lachertje! Alles gaat telefonisch, zonder noemenswaardige controle... Internet gaat hier via ADSL... kennen jullie dat nog? T...R...A...A...G...... Banken en bedrijven werken hier nog met sjeks... sjeks!! Ik weet niet eens meer hoe je dat schrijft! Zo'n velletje met een stempel er op waarmee je naar de bank moet om geld te krijgen... Bizar... Daarentegen kun je met je bankpas elk bedrag onder de $100,- aftikken. En ik bedoel letterlijk 'aftikken', je houdt je pas boven het automaat en hup! Bedrag betaald... Too easy, zeggen ze dan!
Zo koken wij op gas.... Dat gaat via een gasfles. Nee, niet via een leiding maar een grote gasfles naast het huis. Er staan er twee naast de meterkast.. ook buiten (!!). Er was een fles leeg. Nieuwe bestellen dus. Je belt, geeft het adres door en krijgt de melding; "we komen vrijdag". Dan is mijn vraag: "Hoe laat?" Antwoord: "Don't know, no worries". Kom ik terug van school, ligt er in de brievenbus een factuur van de nieuwe fles. Is er dus een meneer (neem ik aan) zonder dat ik thuis was vrolijk de achtertuin ingelopen om een nieuwe gasfles te plaatsten...
En zo kan ik nog legio momenten aanhalen waarbij ik dacht, "waar ben ik in godsnaam beland". Maar feit blijft, het is erg ontspannen leven hier! Het kost me nog steeds wat moeite om in die 'flow' te komen, maar het gaat steeds beter.... Maar regelmatig komt mijn 'Woenselse inborst' bovendrijven en denk ik: "Dis toch nie mir normaal man!! Denk es na!"
Kortom, de Australiër.... ik denk dat die niet bestaat. De Queenslander begin ik al aardig te leren kennen... En die bevalt me wel... Alleen autorijden, dat mag wel wat aandacht krijgen! Maar dat volgt weer in een volgend verhaal....
Jannes x
Zo wonen wij in Queensland met Brisbane als 'hoofdstad'. Naast deze staat heb je nog New South Wales (die hebben Sydney), Victoria (die hebben Melbourne), West-Australië (die hebben Perth), Tasmanië (die hebben Hobart) en Zuid-Australië (die hebben Adelaide). DE hoofdstad Canberra is de op 6 (!) na grootste stad in Australië.... Da's vreemd kan je denken... Maar ik begin erachter te komen dat het ook gewoon een 'vreemd' land is!
Zo liggen de verhoudingen tussen de staten vaak gevoelig.... Een beetje het Nederland vs België verhaal. Iedere staat staat wel bekend om iets..... Zo heeft bijvoorbeeld New South Wales 'more queens than Queensland' (Sydney schijnt HET walhallah te zijn voor de homoseksuelen hier). De onderlinge staten pakken ook elke kans om elkaar te kakken te zetten... Vooral op Australia-day.
Zo ook Queensland... Queensland staat bekend om zijn 'eigenwijze' karakter. Alles wat de rest van Australië doet, doet Queensland 'lekker' niet. Zomer- en wintertijd? Doen 'wij' niet aan... Wat betekent dat wanneer we in de auto stappen en 15 minuten op de snelweg in zuidelijke richting rijden, de klok ineens 1 uur vooruit gaat... Tijdsverschil met Zuid-Australië, een half uur... Een HALF uur?!? Wie verzint dat?!? Nationale televisie-programma's? Hier beginnen ze standaard een minuut of 10 later.... Gewoon, omdat het kan...
De (meeste) mensen hier kan ik het best omschrijven als 'Hillbillies'. Ze rijden in een te grote pick-up met uitlaten op het dak.... Kleden zich... uhm... in alles wat lekker zit (kleur en kledingmaat is totaal onbelangrijk) en het hoeft ook echt niet te 'staan'. Ze zijn veelal getatoeëerd, niet geschoren, ongekamd en lastig te verstaan. Maar waar ze vooral goed in zijn is 'minding their own business'. Zo kan het gebeuren dat je bij de kassa staat bij de supermarkt de kassadame op haar gemak een heel recept geeft aan de dame voor je en dat deze dame, op haar gemak, nog de ontbrekende ingrediënten gaat halen. Niemand die daar wat van zegt. Da's wennen...
De dienstverlening hier is op het Nederlands niveau van 1981... Wifi, mobiele telefonie, bankzaken, verzekeringen, het is een lachertje! Alles gaat telefonisch, zonder noemenswaardige controle... Internet gaat hier via ADSL... kennen jullie dat nog? T...R...A...A...G...... Banken en bedrijven werken hier nog met sjeks... sjeks!! Ik weet niet eens meer hoe je dat schrijft! Zo'n velletje met een stempel er op waarmee je naar de bank moet om geld te krijgen... Bizar... Daarentegen kun je met je bankpas elk bedrag onder de $100,- aftikken. En ik bedoel letterlijk 'aftikken', je houdt je pas boven het automaat en hup! Bedrag betaald... Too easy, zeggen ze dan!
Zo koken wij op gas.... Dat gaat via een gasfles. Nee, niet via een leiding maar een grote gasfles naast het huis. Er staan er twee naast de meterkast.. ook buiten (!!). Er was een fles leeg. Nieuwe bestellen dus. Je belt, geeft het adres door en krijgt de melding; "we komen vrijdag". Dan is mijn vraag: "Hoe laat?" Antwoord: "Don't know, no worries". Kom ik terug van school, ligt er in de brievenbus een factuur van de nieuwe fles. Is er dus een meneer (neem ik aan) zonder dat ik thuis was vrolijk de achtertuin ingelopen om een nieuwe gasfles te plaatsten...
En zo kan ik nog legio momenten aanhalen waarbij ik dacht, "waar ben ik in godsnaam beland". Maar feit blijft, het is erg ontspannen leven hier! Het kost me nog steeds wat moeite om in die 'flow' te komen, maar het gaat steeds beter.... Maar regelmatig komt mijn 'Woenselse inborst' bovendrijven en denk ik: "Dis toch nie mir normaal man!! Denk es na!"
Kortom, de Australiër.... ik denk dat die niet bestaat. De Queenslander begin ik al aardig te leren kennen... En die bevalt me wel... Alleen autorijden, dat mag wel wat aandacht krijgen! Maar dat volgt weer in een volgend verhaal....
Jannes x
zondag 23 maart 2014
Vertrek en aankomst...
Op 12 januari jl stapte we in een taxi richting Schiphol... Na een
aantal emotioneel zware dagen ging ons avontuur echt beginnen! Wat heb
ik het moeilijk gehad met afscheid nemen.... HEL vond ik het!
Uitputtend! Van familie, vrienden, school, de bakker, de kaaswinkel,
'mijn' AH.... Verschrikkelijk... Maar het moest! We GAAN!!! En o mijn
god wat was dat spannend!!! Onze heerlijke buren hebben ons, na een
stadswandeling eindigend met champagne (dank Ank!), uitgezwaaid voor ons
huis.... Ik hield me groot (althans, deed een poging), maar heb tot Den
Bosch zitten huilen.....
Na een prima vlucht via Dubai landde we rond half 7 's ochtends eindelijk in Brisbane... Dat was ook even een moeilijk moment..... Nu zijn we er.... Het gaat echt beginnen! Na een vlot verlopen douane check (heb 1 hond voorbij zien komen op 8 koffers) stonden Wayne en Jess ons op te wachten met onze huurauto. Een dikke Outlander.... Kost wat, heb je wat! Het was nog een klein uurtje rijden tot ons nieuwe 'thuis', heel bijzonder en spannend! Tijdens de rit werd Wayne helemaal uitgehoord over de eerste 'weetjes' over Australië. Zijn antwoord was op iedere vraag: No worries, of Too easy of Go with the flow.... Nou daar word je ook niet veel wijzer van, maar wel een fijn idee! Bij aankomst in Robina troffen we Lynn aan... In 'ons' huis.... bosje bloemen, koelkast gevuld, Timtam, Milo, Vegemite... Het was er allemaal! Heel bizar om het huis te betreden wat je de afgelopen weken regelmatig voorbij hebt zien komen op foto's en video's.... 'surreal'....
Maar het voelde meteen goed! Sierlijsten identiek aan de onze in ons Witte Dorp... Ikea kussens identiek aan die op onze tuinbank! Het was een klein beetje thuiskomen! We hebben een heerlijk huis, volledig ingericht door iemand met een goede smaak! De eigenaresse, Carol, woont schuin tegenover in bij haar moeder. Haar vader is onlangs overleden en haar moeder is hulp behoevend, vandaar deze stap! Ik heb meteen contact met haar gelegd en dat vond zij, en ik, zeer fijn! Ze komt af en toe langs lopen met haar hond Valley. Wanneer ik haar zie en de deur open, zit de hond meteen boven! Dan drinken we koffie en kletsen een beetje over dit mooie land....
Het huis heeft op de begane grond een woonkamer met open keuken, een toilet (powder-room haha), wasruimte, study en garage. De 1e verdieping heeft naast een ruime overloop, 2 slaapkamers, badkamer 1. ( met douche, wastafel en toilet) en een derde slaapkamer met badkamer 2 (douche, whirlpool, toilet en wastafel) en een (houd je vast)... INLOOPKAST! Die eigenlijk door de jongens vaak als 'hut' gebruikt wordt, maar toch...
De eerste dag verliep goed! De jongens vielen om 15:00 wel om van de slaap dus die hebben we twee uurtje laten slapen en daarna (onder veel protest) meegenomen naar het zwembad hier 3 min. lopen vandaan. Toen was het goed! Daarna even naar het winkelcentrum gegaan, beetje boodschappen gehaald en weer terug... Althans; waar stond die auto nou? Na even zoeken (etage lager tsss) konden we vertrekken!
Al met al was het vertrek heel heftig en verschrikkelijk..... de aankomst hartverwarmend en plezierig. Het gaat beginnen!!!! Meer nieuws volgt snel....
Janneke x
Na een prima vlucht via Dubai landde we rond half 7 's ochtends eindelijk in Brisbane... Dat was ook even een moeilijk moment..... Nu zijn we er.... Het gaat echt beginnen! Na een vlot verlopen douane check (heb 1 hond voorbij zien komen op 8 koffers) stonden Wayne en Jess ons op te wachten met onze huurauto. Een dikke Outlander.... Kost wat, heb je wat! Het was nog een klein uurtje rijden tot ons nieuwe 'thuis', heel bijzonder en spannend! Tijdens de rit werd Wayne helemaal uitgehoord over de eerste 'weetjes' over Australië. Zijn antwoord was op iedere vraag: No worries, of Too easy of Go with the flow.... Nou daar word je ook niet veel wijzer van, maar wel een fijn idee! Bij aankomst in Robina troffen we Lynn aan... In 'ons' huis.... bosje bloemen, koelkast gevuld, Timtam, Milo, Vegemite... Het was er allemaal! Heel bizar om het huis te betreden wat je de afgelopen weken regelmatig voorbij hebt zien komen op foto's en video's.... 'surreal'....
Maar het voelde meteen goed! Sierlijsten identiek aan de onze in ons Witte Dorp... Ikea kussens identiek aan die op onze tuinbank! Het was een klein beetje thuiskomen! We hebben een heerlijk huis, volledig ingericht door iemand met een goede smaak! De eigenaresse, Carol, woont schuin tegenover in bij haar moeder. Haar vader is onlangs overleden en haar moeder is hulp behoevend, vandaar deze stap! Ik heb meteen contact met haar gelegd en dat vond zij, en ik, zeer fijn! Ze komt af en toe langs lopen met haar hond Valley. Wanneer ik haar zie en de deur open, zit de hond meteen boven! Dan drinken we koffie en kletsen een beetje over dit mooie land....
Het huis heeft op de begane grond een woonkamer met open keuken, een toilet (powder-room haha), wasruimte, study en garage. De 1e verdieping heeft naast een ruime overloop, 2 slaapkamers, badkamer 1. ( met douche, wastafel en toilet) en een derde slaapkamer met badkamer 2 (douche, whirlpool, toilet en wastafel) en een (houd je vast)... INLOOPKAST! Die eigenlijk door de jongens vaak als 'hut' gebruikt wordt, maar toch...
De eerste dag verliep goed! De jongens vielen om 15:00 wel om van de slaap dus die hebben we twee uurtje laten slapen en daarna (onder veel protest) meegenomen naar het zwembad hier 3 min. lopen vandaan. Toen was het goed! Daarna even naar het winkelcentrum gegaan, beetje boodschappen gehaald en weer terug... Althans; waar stond die auto nou? Na even zoeken (etage lager tsss) konden we vertrekken!
Al met al was het vertrek heel heftig en verschrikkelijk..... de aankomst hartverwarmend en plezierig. Het gaat beginnen!!!! Meer nieuws volgt snel....
Janneke x
De eerste 2 maanden zitten erop!
Zoals de aanhef al aangeeft, de kop is eraf! Mijn eerste input als 'blogger' zal een uiteenzetting zijn van onze aankomst.... Overige onderwerpen/ervaringen/verhalen van de afgelopen weken volgen! En laat ik nu even zeggen; er zit een Engelse autocorrect op de laptop, dus enige spellingvauten zijn (naar alle waarschijnlijkheid) niet te wijten aan mijn alcoholische inname! ;-)
Leuk dat jullie op de hoogte willen blijven van onze 'ontwikkelingen'... Veel leesplezier en reageren MAG!
Liefs, Janneke
Abonneren op:
Posts (Atom)