Vandaag was het zover; Jules is aangevallen door een Magpie. Een deel van de ontgroening....
Een Magpie is een soort ekster, ik denk dat ze zelfs een slag groter zijn. Voor het grootste deel van het jaar heb je er weinig last van, behalve dat ze herrie maken en alles onder schijten.... Maar zo rondom de maand september wordt het een ander verhaal...
Toen we hier net woonde werd ik geconfronteerd met een paar vreemde verschijnselen... Zo zag ik mensen fietsen met een helm op. Dat is op zich niet vreemd, dat is hier voor iedereen verplicht (boete $150,- wanneer je helmloos fietst). Maar ik zag ook mensen die op hun helm tie-wraps gebonden hadden.... Hmmm... Wat zou daar het praktisch nut van zijn?
Ik zag ook (met name) kinderen met mutsen op hun bolletje voorzien van twee geborduurde ogen op de achterzijde.... Hmmm... Een voor mij onbekend fashion statement?
Ik ben er inmiddels achter.... de verrekte Magpie... Deze gevleugelde vrind is namelijk erg beschermend naar zijn nest. HEEL beschermend, wanneer je er onderdoor loopt/fietst, valt hij je ogenblikkelijk aan! Treffende woordkeuze, want hij gaat ook echt voor je ogen! Gelukkig worden die zelden geraakt, (oren daarentegen wel vaak naar het schijnt...) maar het is een akelige gedachte.... Vogels die je aanvallen en je ogen uit willen pikken, daar zouden ze een film van moeten maken! ;-)
Vandaar de tie-wraps, ter verdediging... vandaar de geborduurde ogen, om ze af te leiden van je echte ogen... Nu is het me allemaal helder....
Gelukkig kwam Jules ervan af met een klein sneetje in z'n hoofd... ik schat 1,5 mm, maar het deed wel echt KEI pijn!! (geboren man) Zijn cricket leraar had hem 'gered' door de tegen Jules te roepen dat hij op de grond moest gaan liggen met zn armen over zn hoofd.... Wijze les die hij niet snel zal vergeten! Maar toen.... Toen kwam het mooiste gedeelte van dit tafereel...
Alreeds in het klaslokaal vertelde Jules aan zijn leraar wat er gebeurd was. Nadat hij ervan verzekerd was dat er geen grote schade was aangebracht werd Jules medegedeeld dat hij daar maar aan moest wennen.... Z'n maat Angus keek de leraar even aan en richtte zich daarna tot Jules... "Heb je al gehoord van de 'drop-bears' Jules?" "Nee....." "Dat zijn vleesetende beren die in de boomtoppen wonen... Ze zijn familie van de koala's, maar dan heel agressief! Wanneer je onder een boom doorloopt omsingelen ze je... dan laten ze zich naar beneden vallen en bijten ze je...... Soms gaan er mensen dood.... Dat moet je ook aan je moeder vertellen hoor Jules! Vooral hier in Mudgeeraba zitten er best veel, toch Mr. Halloran?" Waarop leraar bevestigend antwoordt.... "Yes Jules, the're really mean and vicious..."
Wat zullen ze gelachen hebben met z'n tweeën, zo ook ik... nadat ik het hele verhaal in de auto te horen kreeg, ben ik het toch maar eens op gaan zoeken....
http://en.wikipedia.org/wiki/Drop_bear
Goeie grap Oz! Maar ik stuur Jules morgen naar school met een potje Vegemite met de mededeling aan de leraar en Angus dat ook zij het zwarte goedje maar onder hun oksels moeten smeren voor de zekerheid, ondanks hun Australisch accent!
Het enige waar Jules nu nog last van heeft is voorpret.... en is met een grote glimlach in slaap gevallen....
Jannes x
Geen opmerkingen:
Een reactie posten